SİZDEN GELENLER-A.Baki Öncel – Kalemle ve İlimle Ümmete Hizmet

“Hiç bilenlerle bilmeyenler bir olur mu?” (Zümer, 39/9)

Allah Teâlâ insana pek çok nimet vermiştir. Mal, makam, sağlık ve güç bunlardan bazılarıdır. Fakat öyle bir nimet vardır ki doğru kullanıldığında sahibinin vefatından sonra bile yaşamaya devam eder. O nimet ilimdir. İlmi insanlara ulaştıran en önemli vasıta ise kalemdir.

Kendimize şu soruyu samimiyetle soralım:

Kalemim ve ilmim ümmete ne kadar hizmet ediyor?

Kalemle ümmete hizmet etmek yalnızca kitap yazmak veya akademik çalışmalar yapmak değildir. Bir çocuğa Kur’ân öğretmek, bir gence güzel bir nasihatte bulunmak, faydalı bir yazı kaleme almak, doğru bilgiyi insanlara ulaştırmak, hatta güzel bir cümleyle bir gönle dokunmak da kalemle hizmettir.

Yaşadığımız çağ bilgi çağı olarak adlandırılıyor. Bilgiye ulaşmak hiç olmadığı kadar kolaylaştı. Ancak doğru bilgiye ulaşmak ve onu hikmetle kullanmak her geçen gün daha da zorlaşıyor. Yanlış bilgiler, kasıtlı yönlendirmeler ve hakikati perdeleyen içerikler, özellikle gençlerimizi ciddi şekilde etkiliyor. Böyle bir zamanda hakikati yazan, doğruyu anlatan ve ümmete rehberlik eden kalemlere her zamankinden daha fazla ihtiyaç vardır.

Rabbimiz ilk vahiyde şöyle buyurmaktadır:

“Oku! Yaratan Rabbinin adıyla oku. O, kalemle öğretti. İnsana bilmediğini öğretti.” (Alak, 96/1-5)

İlk emrin “Oku” olması, ardından kalemin zikredilmesi üzerinde uzun uzun düşünmemiz gereken büyük bir hakikattir. Demek ki ümmetin yeniden dirilişi, ilimle başlayacaktır. Cehaletin hâkim olduğu yerde fitne büyür; ilmin hâkim olduğu yerde ise basiret gelişir.

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur:

“Sizin en hayırlınız, Kur’ân’ı öğrenen ve öğreteninizdir.” (Buhârî, Fezâilü’l-Kur’ân, 21)

Bu hadis bizlere ilmin yalnızca öğrenilecek bir değer olmadığını, aynı zamanda başkalarına ulaştırılması gereken büyük bir emanet olduğunu hatırlatmaktadır. Öğrenilen bilgi paylaşıldıkça bereketlenir; saklandıkça değil, yaşandıkça değer kazanır.

Bugün elimizde sadece kalem yok. Bilgisayarlarımız, telefonlarımız, sosyal medya hesaplarımız ve dijital platformlarımız da birer kalem hükmündedir. Yazdığımız her cümle, paylaştığımız her bilgi ve kullandığımız her ifade ya hayra vesile olacak ya da vebalimize yazılacaktır.

Bu sebeple kendimize şu soruyu sık sık sormalıyız:

Ben dijital dünyada ümmete fayda mı sağlıyorum, yoksa bilgi kirliliğinin artmasına mı katkıda bulunuyorum?

Kalem, hakikati savunmak için kullanılmalıdır. İlim ise insanları üstün görmek için değil, Allah’a daha güzel kul olmak için öğrenilmelidir. Gerçek ilim insanı kibirli değil, mütevazı yapar. Gerçek âlim, konuştuğundan önce yaşadığıyla örnek olur.

Belki hepimiz kitap yazamayacağız. Belki büyük kürsülerde konuşamayacağız. Fakat hepimizin çevresinde doğru bilgiye ihtiyaç duyan insanlar var. Evimizde çocuklarımız, ailemiz, komşularımız, arkadaşlarımız ve öğrencilerimiz… Onlara ulaştıracağımız doğru bir bilgi, yapacağımız samimi bir sohbet veya tavsiye edeceğimiz faydalı bir kitap, ümmete yapılmış sessiz ama çok kıymetli bir hizmet olacaktır.

Unutmayalım ki ümmeti inşa eden sadece büyük kahramanlar değildir. Nice isimsiz öğretmenler, fedakâr anne ve babalar, samimi yazarlar ve ihlas sahibi gönül insanları; kalemleriyle, sözleriyle ve örneklikleriyle nesiller yetiştirmişlerdir.

Belki bugün yazacağımız bir cümle, yıllar sonra bir gencin hayatını değiştirecek; belki tavsiye edeceğimiz bir kitap, bir ailenin yeniden Kur’ân’la buluşmasına vesile olacaktır. Biz sonucu bilemeyiz; fakat gayret etmekle mükellefiz.

Yazımızı yine kendimize yönelteceğimiz bir muhasebe sorusuyla bitirelim:

Bugün öğrendiğim hangi bilgiyi bir başkasına ulaştırdım? Kalemim, dilim ve paylaşımlarım ümmetin yükünü hafifletiyor mu, yoksa ağırlaştırıyor mu?

Bu soruya vereceğimiz samimi cevap, ilme bakışımızı ve ümmete karşı sorumluluk şuurumuzu ortaya koyacaktır.

Muhasebe Notu

Bu ay kendime şu soruyu soruyorum:

“Bugün ilmimle ve kalemimle ümmete hangi hayrı ulaştırdım?”SİZDEN GELENLER-