LA HAVLE-Abdullah Gülcemal – İlmin Kıymeti

Rahman ve Rahîm olan Rabbimiz buyuruyor ki:

“- Yaratan Rabbinin adıyla oku!

O, insanı bir kan pıhtısından yarattı.

Oku! Rabbin nihayetsiz kerem sahibidir.

Ki O kalemle yazı yazmayı öğretendir.

İnsana bilmediği şeyleri O öğretti.” (Alâk) 1-5

Zerreden küreye, her şeyi yoktan var eden Allah.

Yaratan ve yaşatan Allah.

Yarattığı ve yaşattığı her canlının rızkını veren Allah. Kullarına merhametinden dolayı, kılavuz Peygamberleriyle birlikte Kitap gönderen Allah.

İnsan olarak bizi bir kan pıhtısından yaratan O.

Bilmediğimiz şeyleri öğreten O.

Kalemle yazı yazmayı öğreten O.

Gönderdiği kitabı nasıl okumamız gerektiğini öğreten de O.

Demek ki hem O’nun gönderdiği kitabı, hem kâinat kitabını, hem insanı, hem de okunması gereken ne varsa, hepsini nihayetsiz kerem sahibi olan yalnız “ O’nun adıyla” okuyacağız.

O’nun adıyla okunmayan hiçbir kitap da fayda, Onun adıyla başlanmayan hiçbir işte hayır, O’nun adıyla sürülmeyen hiçbir merhemde şifa yoktur.

“Ben ilmin şehriyim, Ali kapısıdır.” Buyuran Kâinatın Efendisi sallallahu aleyhi ve sellem:

“- Dünyayı isteyen ilme sarılsın. Âhireti isteyen ilme sarılsın. Hem dünyayı hem âhireti isteyen yine ilme sarılsın.” Diye tembih ediyor, tavsiye ediyor.

O halde insan önce ne istediğini bilmeli. Kimden isteyeceğini bilmeli. Arzu ettiğine kavuşabilmesi için de; Allah’ın ve O’nun Rasûlünün emir ve yasaklarına, ittiba etmelidir.

İlim şehrinin kapısı Hz. Ali (r.a.) efendimizi dinliyoruz. Buyuruyor ki:

“- İlim rütbesi, rütbelerin en yücesidir. İlim; aşağıdakileri yükseltir, cahillik de yüksektekileri alçaltır.

İlim; servetten daha hayırlıdır; çünkü serveti sen korursun, hâlbuki ilim seni korur.

İlim; tükenmez bir hazine, akıl eskimek bilmeyen elbisedir.”

İlmin izzet ve şerefini idrak eden bir kalem ve kelâm erbabının şu tespiti ve ifade ediş şekli, ne kadar tatlı ve ne kadar güzeldir.

“ İlim uçsuz, bucaksız bir ummandır.

İlimden başka her şey insanı usandırır.” Laedri

“Gençliğini ilim üzere geçirmeyenin üzerine 4 tekbir alınız” buyuruyor, İmam Şafii. Yani, o artık ölmüştür. Malûm, 4 tekbir cenaze namazında alınır.

Şafii hazretleri eğer günümüzde yaşayıp da, bizim ilme karşı ilgisizliğimizden ve bilgisizliğimizden dolayı şu perişan halimizi görmüş olsaydı;

Ya her gün sabahtan akşama kadar cenaze namazı kılmak mecburiyetinde kalırdı, ya da hiç birimizin cenaze namazına iştirak etmez, acıyarak uzaktan bizleri seyrederdi!

“İlmi sevmeyende hayır yoktur. Öyle kimselerle dostluk bağını kes. Çünkü ilim; kalplerin hayatı, gözlerin aydınlığıdır.” Diyende İmam Şafii Hazretlerinin kendisidir.

“İlimden gidilmeyen yolun sonu karanlıktır.” diyor H. Bektaş Velî.

O halde insan, gittiği yolun sonunu iyi düşünmelidir!