ŞİİR KÖŞESİ

RAMAZAN

Bir sultan ağırlıyoruz vaktimizde

 Yememizden kesiyoruz, sesimizden

Uykumuzdan ve öfkemizden

Yağmur vuruyor pencereye

Aç ey gönlüm sonuna kadar

Belli ki bir diyeceği bir telaşı var

Ağzımdan bir şey girmeyen şu vakitte

Yağmur girmek istiyor zihnimden kalbime

Göklerden gelen en yeni ve temiz haber

Gönlümden kini, hasedi, öfkeyi ve kibri

Temizlemek ister

Öyleyse aç kalbim pencerelerini

İşit yağmurla gelen muştu sesini:

“Oruçlunun ağız kokusu ki

Miskten daha sevimli”