KAPAK-Adil Kapan – Ahirette İflas Ettiren Günahlar

İflas, kişinin ağır borç yükü altında kalıp borçlarını ödeyemez duruma düşmesi ve bu sebeple elinde avucunda parası malı kalmaması durumudur. Bu maddi iflastır. Bir de manevi iflas vardır ki; kişinin dünyada ahiret için hazırladığı amellerin boşa gitmesidir. Bu amellerin bazılarını Peygamber Efendimiz bir hadislerinde bize bildirmiştir.

Ebu Hüreyre radıyallahu anh’den rivayet edildiğine göre, Rasülullah sallallahu aleyhi ve sellem:

“Müflis kimdir, biliyor musunuz?” diye sordu. Ashab:

– Bizim aramızda müflis, parası ve malı olmayan kimsedir, dediler. Rasülullah sallallahu aleyhi ve sellem:

“Şüphesiz ki ümmetimin müflisi, kıyamet günü namaz, oruç ve zekât sevabıyla gelip, fakat şuna sövüp, buna zina isnat ve iftirası yapıp, şunun malını yiyip, bunun kanını döküp, şunu dövüp, bu sebeple iyiliklerinin sevabı şuna buna verilen ve üzerindeki kul hakları bitmeden sevapları biterse, hak sahiplerinin günahları kendisine yükletilip sonra da cehenneme atılan kimsedir” buyurdular. (Müslim, Birr 59. Tirmizî, Kıyamet 2)

Maddî iflas bir şekilde bu dünyada telâfi edilebilmektedir. Fakat hesap günündeki asıl iflasın çaresi yoktur. Her ne kadar ibadetlerini yerine getirerek bir birikim elde ettiğini sansa da ahlâkını güzelleştirmeyen ve eliyle ya da diliyle insanlara zarar veren kişi, iflastan kurtulamayacaktır. Çünkü üzerindeki kul hakları, sevaplarından daha çoktur. Kıldığı namaz, tuttuğu oruç ve verdiği zekâtlar, yaptığı haksızlık ve zulümler karşısında mizanda çok hafif kalmaktadır. Bu nedenle Peygamberimiz (sas), üzerinde kul hakkı olanları, hak sahipleri ile dünyada iken helâlleşmeleri hususunda uyarmıştır. Nitekim helâlleşmedikleri takdirde âhirette, iyilikleri alınıp hakkını gasp ettikleri kişilere verilecektir. Sevapları yetmediğinde ise bu sefer haksızlığa uğrattıkları kimselerin günahları sırtlarına yüklenecektir.

Hadiste zikredilen ahirette iflas ettiren amelleri hadisler ve ayetlerle ele alalım.

Başkasına sövmek, hakaret etmek, kötü söz söylemek:

“Müslüman’a sövmek fâsıklık, onunla savaşmak küfürdür.” (Buhârî, Îmân 36)

Müslümana sövüp saymak, onu öldürmeye kalkışmak fâsık ve kâfirlerin işidir. Böyle bir yola giren Müslümanın da onların durumuna düşmesinden korkulur.

İftira etmek, namuslu insanların namusuna dil uzatmak:

“Mümin erkeklere ve mümin kadınlara, yapmadıkları bir şeyden dolayı eziyet edenler, şüphesiz bir iftira ve apaçık bir günah yüklenmişlerdir.” (Ahzâb; 58)

Bu ayette hem gıybet hem de iftira açıkça kötülenmekte, müminler hakkında incitici söz ve davranışların hepsinden sakınmak gerektiği vurgulanmaktadır.

Haksız yere birinin malını yemek:

‘Birbirinizin malını haksız yollarla yemeyin. Başkalarına ait bazı malları, günah olduğunu bile bile haksız yolla yemek için mevki ve makam sahiplerine rüşvet vermeyin.’ (Bakara, 188)

Haram ve şüpheli yollarla haksız kazanç elde etmenin her çeşidi kesin bir dille yasaklanmaktadır. Hiç kimse başka birinin malını dinin asla caiz görmediği hırsızlık, kumar, çapulculuk, eşkıyalık, emanete hainlik gibi yollarla yiyemez. Yine hiç kimse, hâkimlere rüşvet vererek başkalarının malını ele geçirmeye çalışamaz ve başkalarının malını ele geçirmek için yalancı şâhitlik, yalan yemin ve iddialarla mahkemeye başvuramaz.

Kan Dökmek:

Her kim suçsuz bir insanı, hele hele bir mümini kasten öldürecek olursa, onun cezası, “gereğince tövbe etmemiş ise” ebediyen cehennemde kalmaktır! Çünkü Allah ona gazâb etmiş, onu rahmetinden kovarak lânetlemiş ve ona büyük bir azap hazırlamıştır! O hâlde, bu gibi konularda kılı kırk yararcasına titiz ve dikkatli davranmalısınız [Nisâ sûresi (4), 93].

Kıyamet gününde ödenecek bir mal ve mülk yoktur. Dolayısıyla haksızlıkların karşılığı haksızlık yapanın iyi amellerinin sevaplarının alınması, üzerinde hakkı olanların günahlarının haksızlık yapanların üzerine yükletilmesi şeklinde olacaktır. İnsanoğlu, dünyada iflas etmekten korktuğundan daha fazla, kıyamet günü müflis olmaktan korkmalı ve kaçınmalıdır. Orada hiçbir hak zayi olmayacak, kimseye en küçük bir zulüm ve haksızlık yapılmayacaktır.