HADİS İKLİMİ-Mahmut Aveder – Kur’an’ı Öğrenmenin Fazileti

Osman b. Affan’dan (ra) gelen rivayete göre, Allah Resulü (sav) şöyle buyurmuştur: “Sizin en hayırlınız, Kur’an’ı öğrenen ve öğretendir.” (Tirmizi)

Mehmed Akif’in ifade ettiği üzere;

“İnmemiştir hele Kur’an, bunu hakkıyla bilin

Ne mezarlıkta okunmak ne de fal bakmak için!”

Her konuda olduğu gibi müminin Kur’an’la ilişkisi konusunda da en büyük örnek Allah’ın Elçisi’dir. Sevgili Peygamberimiz (sav), “Kur’an’ı ağır ağır, tane tane oku.” (Müzzemmil, 4) şeklindeki ilahi emri titizlikle uygular, Kur’an okurken ayetlerin arasında bir müddet duraklar, sonra devam ederdi (Ebu Davud). Secde ayeti geçtiğinde secde ederdi (Müslim). Allah’ın yüceliğinden bahseden bir ayet geldiğinde tesbihatta bulunur, dua edilmesi gereken bir konu geldiğinde durup dua eder, Allah’a sığınılacak hususları ihtiva eden bir ayet okuduğunda ise okuyuşuna ara verip istiazede bulunurdu (Müslim).

Namaz kılarken Fatiha okuyan kişinin dilinden dökülen her ayete Allah’ın anında cevap verdiğini, dolayısıyla Cenab-ı Hakk’ın Kur’an okuyana bizzat karşılık verdiğini söylerdi (Müslim). Kur’an okumanın insana verdiği huzura sığınarak sıkıntılı bir durumla karşı karşıya kaldığında namaz kılardı (Ebu Davud). Düzenli Kur’an okumak, Peygamber Efendimizin (sav) aksatmadığı ve çok önem verdiği bir sünnetiydi.

Öte yandan, Allah Resulü (sav), Kur’an’ı güzel sesle ve usulüne uygun okumaya itina gösterirdi. Bu konudaki yeteneğiyle tanınan sahabilerden Ebu Musa el-Eş’ari’ye; “Hz. Davud gibi güzel sesle ve ahenkle okuduğu” için övgüde bulunmuş ve; “Dün gece senin Kur’an okuyuşunu dinlerken beni bir görmeliydin!” buyurmuştu (Müslim).

Peygamber Efendimiz (sav), Kur’an-ı Kerim’i düzgün okumayı ve ayetlerin anlamlarını kavrayabilmeyi önemsediği kadar, inananları Kur’an’dan sureler ezberleyerek hafızalarında taşımaya da teşvik ederdi. Kalbinde ve hafızasında Kur’an’dan hiçbir şey bulunmayan kişiyi, “harabe bir eve” benzetirdi (Tirmizi).

Kur’an okumayı öğrenmiş veya Kur’an’ı ezberlemiş olmak, dinini öğrenmek ve yaşamak isteyen bir Müslüman için tek başına yeterli değildir. Kişi okuduğunu anlamalı, ezberlediğini kavramalı, Kur’an ayetlerindeki mesajları düşünmeli ve araştırmalıdır. Zira Kur’an, “Müminler için gerçekten bir hidayet rehberi ve rahmettir.” (Neml, 77)

Allah Resulü, Kur’an’ın öğrenilmesi kadar öğretilmesine de önem vermiş ve “Sizin en hayırlınız, Kur’an’ı öğrenen ve öğretendir.” (Tirmizi) buyurarak ümmetini bu konuda teşvik etmişti. Nitekim o, Kur’an’ı öğrenen, okutan ve gereğini yerine getiren kimseyi kokusu her tarafa yayılan miskle dolu bir kaba, onu başkalarına öğretmeyeni ise ağzı bağlandığı için etrafına misk kokusunu yaymayan bir kaba benzetmişti (Tirmizi).

Hz. Peygamber, anne babaları ve çocuklarını da Kur’an’ı öğrenme ve onu hayatında gereğince tatbik etme hususunda teşvik etmiştir: “Kur’an-ı Kerim’i okuyan ve hükümleriyle amel edenin anne-babasına kıyamet günü bir taç giydirilir. Bu tacın ışığı şayet aranızda olmuş olsa, dünya evlerindeki güneş ışığından daha güzeldir. O halde bununla amel eden hakkında ne düşünürsünüz?” (Ebu Davud).

Okulların tatil olduğu zamanları Allah’ın kelamını öğrenmeye birer fırsat bilelim. Evlatlarımızı camilere yahut bunu kendine dert edinmiş, vazife edinmiş vakıf ve derneklerin yaz kurslarına göndermeye gayret edelim. Gayret edelim ki yarın huzuru mahşerde evlatlarımız aleyhimize şahitlik etmesinler. Bununla da yetinmeyerek evlatlarımızı, yıl boyunca Kur’an okumaya devam edebilecekleri İmam Hatip okullarına gönderelim ki yaz tatilinde öğrendikleri Kur’an-ı Kerim’i unutmasınlar.

Hz. Peygamber adeta yaşayan bir Kur’an idi. Kur’an, Hz. Peygamber’in bizzat uygulayarak ashabına öğrettiği, kıyamete dek kalacak en büyük mirastır. Bütün Müslümanlar bu mirasa sahip çıkmalı ve bu konuda gereken özeni göstermelidir. Sevgili Peygamberimiz bu konudaki uyarısını şöyle dile getirmiştir:

“Size öyle bir şey bıraktım ki ona sıkı sarılırsanız sapıtmazsınız: Allah’ın Kitabı!” (Müslim)