Müze Çanağı Olmak İle Teröristlik Arasında “Kime Göre Aşırılık” – Enes Belada

Yaşadığımız zaman… Pek çoğuna yeni şahit olduğumuz gösteriş biçimleri, konuşma şekilleri, lokanta sunumları, çocuklara konulan moda isimler, giyinme biçimleri, hatta giyinmemek… Postmodernizmin getirdiği “her görüşe saygı duymak” sözünü içselleştirmemiz yüzünden bunlar bize anormal gelmiyor. Her şeyi farklı bir renk, zenginlik, çeşitlilik gibi addediyoruz. Şirketler ayrımcılığa maruz kalan kesimlere pozitif ayrıcalık tanıdıkları “diversey” kategoriler ihdas ediyor ve bu “farklı renkleri” bünyelerine katıyorlar. Artık o kadar renkli bir dünyada yaşıyoruz ki eşcinseller gökkuşağını sahiplenebiliyor mesela.

Hayatın “renkleri” arttıkça Müslümanlar o kadar silik ve renksiz kalıyor ki adeta bir müze unsuruna dönüşüyor. Herkes biliyor orada bir Müslümanın durduğunu ama hiçbir şeye sözü olmayan, kutsalları komedi ve karikatür dünyasına meze olmuş, ikinci sınıf müzelerde sergilenen bir tükürük çanağından farksız… Neticede hayatımızda yer verdiğimiz farklılıklar bu kadar arttıkça terazimiz bu ağırlığı çekmez oluyor. Acınası duruma düşmüş Müslümanlar da merhamete muhtaç (!) “diversey” kategorilerinde kendisini buluveriyor bir anda. Papa’nın, yok olmaktan kaçan Suriyeli mültecilere söylediği “on kişi de bize verin bari” sözü kadar can yakan bir ahvalde buluyoruz kendimizi. Tabi bu durumun ne kadar farkındayız meçhulât… Zira her şeyin anormal olduğu yerde her şey normal gelir insana. Kanıksar insan annesinin, babasının, bebesinin ölümünü yavaş yavaş kabullendiği gibi.

Nihayetinde bir yerde kurallar varsa onlara uymak veya uymamak arasındaki sarkaç bize davranışlarımızın yerini gösterir. Yasalara uymadığımız düşünülürse suratımıza anayasa kitapçığı fırlatılabilir mesela. Herkes yabancısı olduğu ölçünün aşırısı olmakla yüz yüze kalır, teyakkuzda yaşar. Her görüşe saygı duymak ile farklı görüştekilerle yüz yüze bakmak zorunda olmanın farkını bilir. Kendi kurallarına uymanın farklı kuralın aşırısı olmayı gerektirdiği yerde terazisi tartar ve gözü keser Müslümanın. Allah’ın mutedil kulu olmaya çalışan Müslüman başka yasaların dünyasında elbette terörist sayılacaktır, müze çanağı değil.