YOL ARKADAŞIMIZ KİM?

Dünya denilen handa hepimiz birer yolcuyuz. Ömür sermayesinin bittiği yere doğru kimi zaman yürüyen, kimi zaman koşan, kimi zamanda durup dinlenme ihtiyacında olan yolcularız. Yeni bir hayatın başlangıcına doğru en güzel ve ebedi bir hayatı kazanma hevesiyle yollara düşmüş yolcular… Allah(cc) Âlem-i ervah’dan ebedi hayatımıza doğru ilerlediğimiz bu yolda bize yoldaşlar yaratmıştır. Adeta bize insanın insana olan ihtiyacını hatırlatırcasına, insanın aczîyetini hatırlatırcasına, insanın ancak ünsiyetle neş-ü neva bulacağını hatırlatırcasına bize yol arkadaşları yaratmıştır. Kimi yol arkadaşlarımız bizim irademizin dışında Rabbimizin bizim için seçtiği kimselerdir. Annemiz, babamız, kardeşlerimiz, çocuklarımız, dayımız, amcamız, teyzemiz, kuzenlerimiz gibi… Kimi de bazen kısmen bazen tamamen bizim irademize bırakılmış yol arkadaşlarımızdır. Eşimiz, arkadaşlarımız, dostlarımız, dava arkadaşlarımız gibi…

İnsan gerek fıtratı gereği ünsiyet kurmak için, gerekse yolculuğu boyunca sevinçlerini, hüzünlerini paylaşmak için yol arkadaşlarına ihtiyaç duyar. İmtihanlarından bunaldığında başını koyacağı bir omuz gönlünün sükûn bulacağı bir yürek, arkasında bir destek, yol boyunca yüklerini omuz verecek bir yoldaş arar. Onun için kiminle yol arkadaşlığı yaptığımız çok önemlidir. Onun için büyüklerimiz “evvel refîk bade’l-tarîk (önce yoldaş sonra yol) der.

Dijital bir yalnızlığa sürüklendiğimiz bu çağda ruh dünyamız bireyselliğin prangaları arasında can çekişirken bedenen yalnız olmanın konforu üzerine güzellemeler yapıyoruz. Aslında hiç de yalnız olmadığımızın bir tıkla dünyayı küçücük odamıza, evimize, mahremiyet alanlarımıza doldurduğumuzun ve davet ettiğimizin farkında mıyız? Peki, kalabalık bir yalnızlığın konforunu tercih ederken bize yol arkadaşlığı edenler kim ya da kimler? Dijital dünyada bize arkadaşlık edenleri ne kadar tanıyoruz ki insanlar arasında yaşamaktan, sosyal hayattan uzak tuttuğumuz O kıymetli ruh dünyalarımıza kimler eşlik ediyor, yol arkadaşlığı ediyor acaba? Sadece profilinde gördüğümüz gerçekte o kişiye ait olup olmadığından bile emin olmadığımız fotoğrafı ya da bilgileri olan insanlar mı bizim yol arkadaşımız? Kendimize verdiğimiz değer kendimize layık gördüğümüz yol arkadaşları bu fake hesapların arkasında hangi niyeti taşıdığını bilmediğimiz insanlar mı?

Ya da şu üç günlük dünya diye adlandırdığımız hayatımıza insanları dâhil ederken ki açlığımız neyin nesi? Aç bir insanın bulduğu her yiyeceği midesine indirmesi gibi önümüze çıkan her insanı hayatımıza dâhil etmeye çalışmak nasıl bir akıl tutulmasıdır? Rabbimiz Furkan suresi 28 ayette:” Vah bana yazıklar olsun. Keşke filanı dost edinmeseydim.” buyuruyor.

İnsan inansın ya da inanmasın eğer ki insan kalma noktasında ilkeleri yoksa en büyük haksızlığı, en büyük zulmü kendine yapar. İnanan bir insan için ise zaten ilkeler bellidir. Onu yaradan, onu ondan daha iyi bilen, hayat kitabında dünya yolculuğunu nasıl sürdürmesi konusunda peygamberleri vasıtasıyla insanı bilgilendirmiştir. Mümin için her konuda olduğu gibi yol arkadaşlığı konusunda da ölçü ve denge Kur’an ve sünnettir.

Kur’an ve Sünnet penceresinden baktığımızda yol arkadaşlarına dair birçok örnekler görürüz. Hazreti Musa (as) ile Yuşa bin Nun ve Hızır’ın (as) yolculuğunu görürüz ki bir ilim ve hikmet yolculuğunda yoldaş olmak neyi gerektirir? nasıl davranmalıdır? bize öğretir.

Kehf suresinde dava arkadaşı olan gençlerin hikâyesiyle yol arkadaşı olmanın nasıl beraber ve birlikte hareket etmekten geçtiğini öğreniriz.

Hz Yusuf’un(as) kardeşleri ile yolculuğundan kardeşliğe yakışmayan tavırları, güvenin yol arkadaşlığında ne kadar önemli olduğunu öğreniriz. Zindan arkadaşlığından yolunun kesiştiği insanların gönlüne vahyin nuru ile dokunmanın, acısını paylaşmanın güzelliğini öğreniriz. Ve en önemlisi imtihan yurdu olan bu dünyadan ebedî âleme doğru giderken yol azığımızın sabır, tevekkül, teslimiyet ve iffet olması gerektiğini öğreniriz.

Hz. İbrahim’in (as) eşleri ile yolculuğu ve yoldaşlığı bize teslimiyetin sadakatin vefanın kapılarını aralar. Hz. Sare’nin fedakârlığından, Hz. Hacer’in sadâkatinden ve vefasından, Hz. İsmail’in ilahi buyruğa teslimiyetinden mukaddes bir yuvanın, kutlu bir yolculuğun, kutlu bir yol arkadaşlığının kodlarını öğreniriz.

Efendimiz (sav) ile Hz. Ebubekir’in hicret yolculuğu doğruluğun, dürüstlüğün, fedakârlığın, sevginin, gerçek dostluğun en güzel örneklerini sunar.

Ensar ve muhacirin dava kardeşliği yardımlaşmanın, paylaşmanın haset etmeden, kendi menfaati için birilerini ezmeden, yol arkadaşı dava arkadaşı olmanın bereketini öğretir.

Bir eş olarak Hz Hatice’nin canıyla, malıyla, adanmışlığıyla, sadakatiyle ve sevgisiyle her hâlükârda Efendimizin(sav) yanında duruşu ne güzel bir yol arkadaşlığıdır. Mutlu bir hayat arkadaşlığının hesabî değil hasbî bir tavırla, eşimizi rakip değil refîk olarak gördüğümüzde ortaya çıkacağının en güzel örneğidir.

Hudeybiye’de Ümmü Seleme annemizin tavrı bir eşe zor zamanında destek olmak ve moral vermek konusunda en güzel hayat arkadaşı örneğidir. Bir güzel sözde:” yol yormuyorsa yoldaşındandır” diyor.

Peki, yolumuza yoldaş seçtiğimiz insanlarda hangi özellikler olmalı?

1. Güvenilir olmalı ki; her daim sırrımızı saklasın, her sırtımızı yasladığımızda tereddüt duymadan emin olmanın huzurunu yaşayabilelim. Çünkü güven sağlam bir yol arkadaşlığının temel unsurudur.

2. Sevgisini esirgemeyen, empati kurabilen, duygularımızı anlayan, anlamaya çalışan bir yol arkadaşı hem değerli hem de değerli hissettirme açısından kıymetlidir.

 3. Yol arkadaşımız dürüst ve samimi olsun ki; gerektiğinde hatalarımızı nazikçe dile getirip bizim görmediklerimizi gösterebilsin. Yanlış yollardan çeviren bir yol arkadaşı insana verilmiş en güzel nimettir.

4.Yol arkadaşımız pozitif bir insan olsun ki; bizi karamsarlığın sokaklarından çıkarıp neşe ve moral kaynağı olabilsin. Karamsarlık kör bir kuyu gibidir insan uzanacak bir el, umut verecek bir çift söz duymazsa o kuyudan çıkması zorlaşır.

5. Yol arkadaşımızla ortak ilgi ya da fikir alanlarımız olsun ki; birlikte keyifli ve kaliteli zaman geçirebilelim. Çünkü ortak paydalar yol arkadaşlığını kuvvetlendiren etkenlerdendir.

6. Sadakat ve vefa sahibi bir yol arkadaşı iyi ve kötü günde yanımızda olabilir. Vefalı bir yol arkadaşı için başarılarımız kıskançlık değil sevinç ve övünç vesilesidir.

Velhasılıkelam yolu güzelleştiren kolaylaştıran yol arkadaşıdır. Kısa bir mesafede bile yaptığımız bir yolculukta yanımıza halden anlamayan yol yordam bilmeyen bir insan denk geldiğinde o kısa mesafe nasıl yorucu ve çekilmez hale geliveriyorsa hayat yolunda da arkadaşlarımız çok önemlidir. Üstat Abdurrahim Karakoç; “zaman kısa ben yorgunum yol uzun” diyor.

Rabbim şu kısa dünya hayatının yollarında bizi öncelikle senin yolundan ve yol arkadaşlığından, Yüce kitabının yol arkadaşlığından, Efendimiz’in (sav) yolundan mahrum etme. Bize güzel yol arkadaşları nasip et. Bizi gönüllere İslam’ın nuruyla dokunan güzel yol arkadaşları kıl. Rabbim göndereceğin her türlü hayra muhtacız yolumuzu hayırlara çıkar, yol arkadaşlarımızı hayırlı insanlardan eyle.

Selam ve dua ile …